आश्रित मी
Written by sandip pol
August 14, 2008
(2 votes, average: 4.5 out of 5)You need to be a registered member to rate this post.
Loading ...Its a Marathi poem about a person who has not belonging any house but he is still very happy what he got and earn.
आश्रित मी या घरचा
मला न वारस कोणी
डोळ्यांमधले पाणी माझ्या
कोणीच पाहिले नाही
मला न वारस कोणी
डोळ्यांमधले पाणी माझ्या
कोणीच पाहिले नाही
चिंता नाही पोटाची
दोन वेळचे खायला मिळते
छत नाही डोक्यावर
याचीच भीती वाटते
दोन वेळचे खायला मिळते
छत नाही डोक्यावर
याचीच भीती वाटते
निस्सीम असे प्रेम तिचे
फक्त मलाच मिळाले
आहे भाग्यवंत मी
हे तेव्हा मला कलाले
फक्त मलाच मिळाले
आहे भाग्यवंत मी
हे तेव्हा मला कलाले
आपुलकीच्या स्वरात
पाहिले तिच्या डोळ्यात
प्रेमाची काय बात?
स्वर्ग आहे त्यात
![[del.icio.us]](http://p4poetry.com/wp-content/plugins/bookmarkify/delicious.png)
![[Digg]](http://p4poetry.com/wp-content/plugins/bookmarkify/digg.png)
![[Facebook]](http://p4poetry.com/wp-content/plugins/bookmarkify/facebook.png)
![[Google]](http://p4poetry.com/wp-content/plugins/bookmarkify/google.png)
![[MySpace]](http://p4poetry.com/wp-content/plugins/bookmarkify/myspace.png)
![[Technorati]](http://p4poetry.com/wp-content/plugins/bookmarkify/technorati.png)
![[Yahoo!]](http://p4poetry.com/wp-content/plugins/bookmarkify/yahoo.png)
![[Email]](http://p4poetry.com/wp-content/plugins/bookmarkify/email.png)
No related poems.
Nice poem….No house and no belongings still happy……???
****
[Comment on this comment]